DANJA RAVEN | VOLG ME OP DE VOET

VOLG ME OP DE VOET

De nieuwste blogs en het laatste nieuws!


Bezoek aan een oude geliefde


2 maart 2016. Over minder dan 48 uur stap ik in het vliegtuig naar Nepal en ik ben zenuwachtig. Heel erg zenuwachtig

Zo’n twee jaar geleden tijdens een lange reis door Azië, werd ik smoorverliefd op het glooiende, soms besneeuwde berglandschap dat Nepal huisvest. Ik kreeg vlinders in mijn buik bij de aanblik van de eindeloze felgroene rijstvelden, voelde me warm door de omhelzing van mensen die een thuis vonden in één van de vele valleien en vond een onverstoorbare rust in de tempels die een vredig onderdak boden aan de vele hindoe goden.

"Waarom ben je daar dan niet gebleven?"

Is een vraag die ik veel gehoord heb. Nou, al die vlinders in mijn buik konden helaas niet voorkomen dat ik flink ziek werd. De hygiënische omstandigheden in Nepal zijn anders dan in Nederland en mijn Westerse lijf was niet bestand tegen de diertjes die daar hun heil vinden in het leidingwater en de vaak zwartgeblakerde keukens. Dus ging ik met uitdrogingsverschijnselen, liefdesverdriet en een gebroken hart op weg naar Nederland. Blij dat ik mijn familie en vrienden weer zag, maar ook ontheemd dat mijn reis door Azië zo abrupt afgebroken was en dat ik Nepal achter moest laten ver voordat ik daar klaar voor was.

Ik sprak met mezelf af dat ik terug zou gaan als ik beter was, en dat is nu. Dus ben ik zenuwachtig. Zenuwachtig omdat ik een oude geliefde ga omarmen, maar vooral omdat deze oude geliefde ernstig beschadigd is tijdens de aardbevingen in April en Mei 2015. Veel van de gebouwen en tempels zijn ingestort, bergsporters en sherpa’s vonden hun laatste rustplaats onder de sneeuw van de vele lawines in de bergen, sommige families hadden plots een stuk minder familieleden en veel gezinnen zagen hun volledige bezit verdwijnen onder de ruïnes van wat eerst hun huis was. Enfin, jullie hebben de beelden ongetwijfeld gezien.

En ik vraag me af; wat is er nog over van mijn oude geliefde? Ben ik voorbereid op al het puin dat eerst een thuis was voor de vele hindoe goden? Op de omhelzing van mensen die geen huis meer hebben in één van valleien? Kijk ik met dezelfde vlinders naar die felgroene rijstvelden? En ben ik nog net zo verliefd op het glooiende berglandschap dat door de vele landverschuivingen onbegaanbare wegen kreeg?

Ik laat het jullie weten als ik vrijdag voor het eerst in ruim anderhalf  jaar, de paden van mijn tweede thuisland weer bewandel.

Lees mijn andere blogs